Konstytucyjna zasada wolności gospodarczej znajduje rozwinięcie przede wszystkim w GospU, która jest aktem o charakterze lex generalis w stosunku do innych ustaw regulujących podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej (np. wobec ustawy z 1989 r. o rzemiośle, KH, PrSpółdz, SpZagrU, UbezpU). W istocie jednak GospU ogranicza się do regulacji stosunków między państwem a przedsiębiorcami, reguluje m.in. koncesje, zezwolenia, wymogi w zakresie tzw. policji przemysłowej, a także określa warunki formalne uzyskania statusu przedsiębiorcy (występowania w obrocie profesjonalnym). Nie reguluje natomiast stosunków prawnych między przedsiębiorcami, powstających w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, stosunków prawnych z udziałem konsumentów, a także - natury prawnej samego przedsiębiorstwa. W tym zakresie należy stosować przepisy KC (i ustaw pozostających z KC w związku), które regulują cechy szczególne obrotu profesjonalnego oraz obrotu z udziałem nieprofesjonalisty (konsumenta).
Na gruncie prawa cywilnego konsekwencją zasady wolności gospodarczej, jest zasada autonomii woli, której centralnym elementem jest swoboda umów (obok swobody rozporządzania mieniem, swobody zrzeszania się i koncylia-cyjnej drogi rozstrzygania sporów gospodarczych).
Be heard... Be the first commenter!
You must be logged in to post a comment.