Zasada wolności gospodarczej, która na gruncie prawa cywilnego wyraża 9 się w zasadzie wolności umów oznacza swobodę wyboru formy organizacyjno-prawnej dla podejmowanej działalności gospodarczej. Podstawę prawną tej swobody stanowi art. 4 ust. 1 GospU oraz art. 353′ KC. Swoboda w zakresie wyboru formy organizacyjno-prawnej prowadzonej działalności gospodarczej ma charakter względny, gdyż wybór ogranicza się do form przewidzianych w obowiązującym prawie (numerus clausus) oraz doznaje pewnych ograniczeń pod względem podmiotowym i przedmiotowym. Na gruncie prawa swoboda wyboru formy organizacyjno-prawnej, która znajduje najpełniejsze zastosowanie wobec prywatnych przedsiębiorców (krajowych), oznacza renesans powszechnych (komercyjnych) form organizacyjno-prawnych prowadzenia przedsiębiorstw (właściwych gospodarce rynkowej). Chodzi tu przede wszystkim o spółki handlowe, zarówno osobowe (spółka jawna i komandytowa), jak i kapitałowe (spółka z o.o. i spółka akcyjna), które są przystosowane do prowadzenia przedsiębiorstw w większym rozmiarze. Formą, która wywodzi się ze spółki, jest spółdzielnia, ma ona w gospodarce rynkowej ugruntowaną pozycję. Działalność gospodarcza w mniejszym zakresie może być prowadzona przez osoby fizyczne w formie spółki cywilnej lub indywidualnie (jednoosobowo), w tym z możliwością skorzystania z ograniczenia odpowiedzialności przez utworzenie jednoosobowej spółki kapitałowej (spółka z o.o.).
Be heard... Be the first commenter!
You must be logged in to post a comment.